Zeetje 2017

 

Schermafbeelding 2017-05-17 om 07.23.06

We gingen dit jaar weer uitpakken met een heel peloton, waar gingen we allemaal slapen? Een hoop problemen die zich zoals altijd vanzelf oplosten. Een hoop goei en minder goei “uitvluchten” (bij manier van spreken)  later waren we nog met zeven… lucky seven dan maar.

De Ceu had toegezegd om sportbestuurder te spelen en daar waren we heel blij om. Iedereen netjes op tijd bij de witte en om 9.00 u stipt waren we ermee weg. Het KMI was niet echt duidelijk betreffende de neerslag, de wind stond op de kop en dat voelden we wel. Merci Sabine!

Den doktoor was zo sympathiek ons te vergezellen om na ongeveer 65 km af te slagen naar huis. Hij moest zijn geweer (jachtgeweer dus) gaan testen, bij wie weten we niet.

We waren net op tijd aan het veer in Hemiksem waar de matroos van dienst op z’n plat Antwaaarps ons animeerde met z’n straffe verhalen. Zelfs even schaakmat zetten door de Luc kon hem niet uit zijn lood slaan. Een tweede groep uit Beerse die ook nog net op de boot wipte kreeg de volle laag. Allemaal velokes van 700 euro! Hilarisch. In Terneuzen kregen we eerste geut over onze kop, dat kon tellen! In Philippine plunderden we de SPAR en we konden er weer tegenaan. Via het mooie Zeeland (met zijne rotwind) snorden we naar de Damse vaart in Sluis. De pret kon echter niet op en iedereen deed flink zijn kopwerk tot we net voor Oostende voor de tweede keer goed nat werden. De karakollen smaakten er niet minder om maar handen en voeten waren stilaan verkleumd. Nog 10 lange kilometers windop over den dijk naar het appartement waar de Ceu z’n job weeral schitterend  had gedaan. Gastheer Witte verwende ons met lekkers in z’n ferm optrekje op den dijk. Zo een Lefke kan toch smaken.

Na een geanimeerd en lekker dinertje volgde nog een verjaardagsvuurwerkje voor de Ceu (merci Luc). Zonder te verjaren toch een chocomoeske krijgen, straffe mannen. Even een fris neuzeke halen en nog een afsluiterke. We worden oud.

IMG_7010

Na een lekker ontbijt met 5 kg charcuterie smeerden we nog een sandwichke voor onderweg. Afwassen, stofzuigen, opruimen en auto laden en voor 10.00 u waren we weg. Dat is ooit anders geweest. De Ceu was zeer duidelijk aan tafel SAAI!

In slagorde op weg en na 3 km den dijk op. De wind stond nu beter en het ging verbazend goed vooruit. Na enkele km snorden we een koppeltje voorbij in Rompelbergtenu. Even later pikten ze aan en ja hoor, ze waren van Katelijne zelfs van Den Haes… De Kurt en Cindy waren blij met dat zootje ongeregeld en wij hadden een extra man om kop te doen. Win win noemt dat.

Als oude mannen honger krijgen beginnen ze te zagen, dat weten we ook weeral. Ik was als GPS van dienst de pispaal maar dat went wel. Hoog tijd dus voor een stop in Eksaarde waar we in alle rust ons boke konden opeten. De cafébaas moet ni echt solliciteren als stand-up comedian, die is zeker gebuisd. 28 euro later en buikje vol waren we ermee weg. De wind bleef in het voordeel en daar waren we niet rouwig om. De keizer kreeg op het enige hellingske van de dag even een klopke van de (redelijk zware) hamer. We weten dat je hem moet “duud sjleen” om ervan af te zijn. Na enkele kilometers was er weer niets meer aan te zien. Langs Temsebrug en bekende wegen waren we na net geen 5 uur effectief fietsen in Katelaane, knap werk boys! We zwaaiden mijn buren nog uit en aangekomen bij de Witte begon het te druppelen. Timing hé.

Het was weeral eentje om in te kaderen en we blijven het zeggen… de afwezigen hebben altijd ongelijk. Merci aan de Witte voor de ontvangst, de Ceu voor de logistiek en de rest om er bij te zijn.

Luc, Scalle, Bosse, Dinky, Witte, Keizer, Ceu en ikke

 

Het was inderdaad een leuke trip – top verslag, merci Wim J

En ja, ook al was het een saaie boel volgens de Ceu, ik was toch blij dat ik erbij was.

grtjs, Luc

Het is inderdaad een leuk verslag Wim.
Mijn uitspraak is wel een beetje uit de context getrokken en opgeklopt. Da was maar een grapje hé. Het was wel een tof weekend en een leuke verjaardag hoor.
Merci Luc, maar zo ga ik wel rap oud zijn.
Grtjs
De Ceu

Nieuws

Fietsers,

De Lode (oudste zoon van Erwin) heeft ons enkele weken geleden vergezeld op onze donderdagavondrit en zie…

Gisteren is hij provinciaal kampioen geworden na een schitterende race. Zijn eerste maar zeker niet zijn laatste overwinning!

Het verslag van RTV was prachtig!  Erwin heeft het me doorgestuurd, we proberen het op de site te krijgen.

Minder leuk was de aanrijding met een panikerende kat gisteren op de toertocht in Overijse van Koen op de Beeck (kozze van den Eddy).

We waren net bij hun groepje toen de aanrijding plaats vond.

Veel schaafwonden, blutsen, builen, gescheurde kledij en bovendien heeft Koen zijn sleutelbeen gebroken. Veel sterkte Koen!

Hopelijk komt de arrogante en ondankbare eigenaar van de kat een beetje tot inkeer.

Eddy, doe je de Koen zeker de groeten van ons?

Tot donderdag!

Wim Dom

Schermafbeelding 2017-05-08 om 16.48.39 Schermafbeelding 2017-05-08 om 16.49.36

Paasweekend 2017

Paasweekend 2017

Met z’n elven stonden we op het busje te wachten aan den buro. Neen, we gaan niet sjotten wel  fietsen verdomme! In navolging van vorig jaar organiseerde de Luc een fietsweekend bij de Fred in Mallorca… met succes want een heel bende met 2 gastrijders tekenden present.

Donderdagavond naar Charleroi van waar Ryanair ons keurig op tijd dropte in Palma airport met het klassieke muziekje. De bus van de Fred stond ook klaar en even ijdele hoop toen die ons voor het sjieke Playa de Palma hotel afzette. Niet dus, even verder doorstappen naar den Taurus, ook goed. We mochten nog snel om 21.30 u aanschuiven aan het buffet waarvoor iedereen heel dankbaar was.

De kamers werden verdeeld en er volgde nog een rustige afsluiter in de bar.

Alles van ontbijt tot inschrijving en fietsenverdeling liep heel vlot en we waren op tijd vertrokken voor ons eerste ritje naar Felanitx. Mooi in slagorde den Delta op en via de Glashütte naar ons prachtig terrasje in de baai van Cala Figuera. Na de middagstop op naar de enige klim van de dag, het klooster van Sant Salvador. Perfect klimmetje om de benen eens te testen en den Bosse en de plakker (lees bezetter) stoven er direct vandoor. Boven de bussen gevuld en via de zeven heuvels en de karting vol gas naar het hotel. Totaal 142 km en 1.050 hm. Jammer genoeg was den Omer zijn tent nog niet open en zijn we een paar pintjes gaan drinken bij de Paco. Sommigen hadden hele grote dorst waardoor het avondeten een uurtje later werd genuttigd alhoewel hun buikje al goed vol zat van de San Miguel. Den Eric en de Roland werden ingewijd in de Houwelyckx verhalen die voor de zoveelste keer door iedereen met veel plezier verteld werden. Er zijn wel verschillende varianten mogelijk sterk afhankelijk van de promillekes …

Aan het ontbijt al een paar minder frisse kopjes maar eens buiten op nieuw carbonnen fietskes had iedereen er zin in. Bij de start een beetje drummen en tactisch inschuiven om achter een goeie maat te zitten. Dat bleek echter niet nodig want iedereen hield zich mooi aan een goede snelheid. Via een mooie aanlooproute begonnen we aan de beklimming van de Puig Major. Ieder zocht zijn tempo en reed in kleine groepjes naar boven, alleen den Dinky sprak plots vloeiend Engels en had ons effe niet nodig. Raar mannen die van de chauffage! Den Bosse en de Roland beslisten om de Collobra nog even tussen hunnen boterham te leggen en we spraken af aan het prachtige strand van Port Soller. Na de pasta de Soller over en de kraan open naar het hotel. Iedereen volgde goed mee en het ging verbazend goed vooruit. 140 km en 1.800 hm.

De derde dag was naar mijn smaak de mooiste rit. Ondanks paar donkere wolken geraakten we droog in Valdemossa om daar richting Port d’Antrax te rijden via de prachtige kustlijn. De Scalle begon te klagen over zadelpijn en de Lange zijn benen kwamen vandaag maar traag op gang. De keizer was in VIP tenue en stond op zijn paasbest met kamerbrede glimlach op de foto natuurlijk! In het mondaine Port d’Antrax deden we een terrasje met een zotte Spaanse die ons met een smile tot achter de oren bediende, heerlijk! Onderweg werd er nog wat chemische oorlogsvoering gevoerd met een paar slachtoffers tot gevolg. In het volgende kustdorpje vulden we de bussen en even wat moeilijk overleg over het vervolg van de rit…

De Witte kapte de knoop door en iedereen mee de Galilea over. Via Puigpunyent en een lange stijgende aanloop naar de col de Sacreux. Laatste loodjes bergop en in groep kwam de Scalle (met grijns deze keer) boven. Vol gas bergaf door Palma naar den Hollander om de aankomst van de koers te zien. We hadden Gilbert goed de les gespeld en hij won op verbluffende wijze den Amstel. Jammer genoeg zaten we daar uit de zon en in den trek, den Danny en de Lange zullen het geweten hebben! Bij de Paco in het zonnetje was het beter toeven en voor de meesten vloeide de cerveza rijkelijk. De sterke verhalen werden nog sterker en het volume ging mee omhoog.

144 km en 2.100 hm.

Bij het laatste ontbijt twee bedrukte gezichten, de Lange voelde zich niet lekker en besliste niet mee te vertrekken. Ook den Danny probeerde mee te vertrekken maar voelde na enkele kilometers zijn darmen opspelen… jammer. We deden nog een prachtige rit via de klim naar Orient. Den Dinky gaf met soepele beentjes het tempo aan met de Luc, ik was al blij dat ik kon volgen. De keizer koos voor jonger en mooier gezelschap op aanwijzen van zijn kopman. Na een koffietje in Alaro door het prachtige landschap naar de Randa. De Witte en de Scalle reden met betonnen benen rond maar na de mooie klim stond iedereen met een brede smile van het uitzicht te genieten. De twee sterke beren zetten zich op kop en full speed naar het hotel. Den Eric probeerde iets wat op een demarrage leek maar was er na tien meter al aan voor de moeite. Nog een stuk pal windop met de Roland en dan vol gas den Delta af tegen 60 per uur. Sterk nummer Bosse! 116 km en 1.260 hm.

Mooi op tijd binnen voor een afsluiterke met de 2 ongelukkigen bij de Paco. Alles inleveren, douchke en weer naar huis. Hartelijk dank iedereen voor het super gezelschap! Gene zever, veel gelachen, afgezien, sjieke ritten, stevig gesport zonder platte banden of ongelukken. TOP

Lange, Luc, Scalle, Bosse, Danny, Dinky, Witte, Keizer, Roland en Eric

 

veuzitter

Biken in Balen 4 februari 2017

 

Met 2 (Eddy en ik) gaan biken naar Balen. Inschrijving op 500 meter van de Keiheuvel.

Na de inschrijving doken we onmiddellijk het bos in. Single track, draaien en keren, direct heel plezant.

Nadat we warm gereden waren ging het tempo omhoog. In het bos reed ik op kop en op de (weinige) stukken baan nam Eddy in zijn gekende stijl over, “en het ging vooruit”.( heeft er daar toch ene een liedje van gemaakt zeker) Na een kleine 20 kilometer kwamen we langs het kanaal. Op het asfalt gaf den Eddy er een lap op. We reden enkele groepjes voor, waarvan er enkelen het stevige tempo aankonden en aanpikten. Terug in het bos nam ik dan weer over, gevolgd door Eddy en een man of 6, 7.

Single track, best droog. Leuk, tot….ik over een klein bergje reed en binnenkant bocht nam. Eddy zat heel kort in mijn wiel en maakte een klein foutje waardoor hij over het dammetje in de bocht reed en onderuit ging. Ikzelf heb de val niet gezien maar hoorde het wel. Wanneer ik terugdraaide zag ik Eddy nog altijd liggen. Onmiddellijk was duidelijk dat het iets ernstiger was. Eddy probeerde dan recht te komen hetgeen ook lukte. Hij wist direct dat zijn sleutelbeen gebroken was.

Gedaan met de fun. Enkele vriendelijke mede-bikers wezen ons de snelste weg naar de startplaats (was maar een km of 3). Eddy fietste zo goed en zo kwaad als het kon tot aan de auto.

Na bezoek aan het hospitaal in Bonheiden viel het gevreesde verdict: sleutelbeen inderdaad gebroken !

We wensen Eddy een zeer spoedig herstel zodat hij rap terug mee kan biken, want wie gaat anders die lange stukken op de baan op kop rijden ?

Robert